Hazırlandım işe gidiyorum. Bütün gece uyumadım, sıkılmadım da. Okul yok, bir hafta sonra bütler var. Bitirmem gereken bir projem var. İşe gidesim yok, orayı sevmiyorum, o kadını sevmiyorum… Ömürümü oraya satarken kendimi de sevmiyorum… Annemi, evimi, İzmir’i özledim. Başka şeyler de var özlediğim. İnsanın büyüdükçe öğrendiği şeyler arasında duygularına ket vurabilmek de olması pis bir şey.
Beyaz parlak ojeler, mor yüzük….
Beyaz kazak, mor şal….
Beyaz parlak dişler, kırmızı dudak…
Beyaz karlar, siyah asfalt….
Beyaz porselen, yeşil salatalık….
Soğuk duvarlar, sıcak duygular….
Fuck my life!
