La Science des Rêves* Ocak 25, 2009

Uyumayı çok seviyorum.
Gecelerimi yiyip bitirse de, sabahlarımı ona kurban etmeye bayılıyorum!! Evet bazen hayatımdan çaldığını hissediyorum, kızıyorum, “Uyumayacağım bu gece!” diyorum, ama onun sıcak kucağı eninde sonunda çekiyor beni içine, hem de ertesi sabah az uyuduğumun pişmanlığı da ekstrası.
Üniversitede, sabahlara kadar oturduğum, akşamlara kadar uyuduğum ilk yıllarımı hatırlıyorum. Depresyondan çıkmayan, dolayısıyla yataktan da çıkmayan, mutsuz, bitkin, yemek yemeye bile üşenen bir yaratıktım. Sabahlara kadar oturmak dediysem, yatağın içinde oturmaktan bahsediyorum, kimse o odadan, o yataktan çıkaramadı beni! =) Yeni bir iş hariç. Sonra her sabah 8′de kalkmalar, her gece 12′de uykum geldi sayıklamaları başladı. Hoş ilk aylarda geceleri yatmamakta direnmeye devam ettim, sabaha karşı uyuyup, işe sabahları sürünerek gittim. Ama gördüm ki ortada bütün gün bir Deniz’den çok, sinirli, beceriksiz, şapşal, gözleri görünmeyen bir yaratık dolaşıyor; el mahkum 00:00-1:00 deyince uyuma çalışmalarına başlar oldum. Bir de yatağa girdi mi hemen horuldamaya başlayan uyku canavarlarından da değilim hiç! En az bir saat dön babam dön… Düşün babam düşün… Ne düşünürsün bu kadar a şapşal?! Zamanımı yiyor diye uykuya kızan kıza bak, daha da beterini yapıyor; uyuyormuş gibi yapmak. Ne uykunu alıyorsun, ne ayakta durup bir şeyler yapıyorsun… Bu insanın sahip olabileceği beter huylardan biri. Hep istedim daha yatak düşüncesi zihninden geçerken salyaları akmaya başlayan insan modeli olmayı. =)
Bu yazıyı kaç kere yeniden düzenleyeceğim bakalım… Yazar olma iddiasında değilim. =) Ama insan geri dönüp bakınca da güzel bir şey görmek istiyor canım.

Lilly Allen çalıyor, sabahın 8.20′si, midem kahvaltı bekliyor hevesle.
Bitirilmeyi bekleyen bir dönem projesi ve çalışılmayı bekleyen 6 sınav var.
Ah bir de konuşmayı bekleyen çok tatlı bir adam. =)
3′e bölünüyoruz bugün kızlaaaarrr!!!

=) (=

*La Science des Rêves : Rüya Bilmecesi